کاردرمانی (Occupational Therapy) یکی از رشته های توانبخشی است که در سطوح مختلفی از آسیب های جسمی و روانی- اجتماعی کودکان و بزرگسالان فعالیت می کند. تعاریف گسترده ای از رشته ی کاردرمانی وجود دارد. مطابق با تعریف فدراسیون جهانی کاردرمانی (WFOT) کاردرمانی را می توان علم و هنر استفاده از فعالیت های هدفمند و معنادار به منظور افزایش استقلال و عملکرد کاری علی رغم ناتوانی باقی مانده در فرد تعریف کرد.

کاردرمانی بخشی جدایی ناپذیر از تیم درمانی است که با یک دید جامع و کل نگر تلاش می کند فرآیند درمانی را با مشارکت فعال مراجع و خانواده ادامه دهد و  براساس اولویت های آن ها اهداف درمانی را طرح ریزی کند. همچنین تلاش می کند با مداخله به هنگام موانع فیزیکی، شناختی، و اجتماعی که سبب کاهش حضور فرد در جامعه و مشارکت او در منزل شده است را شناسایی و برطرف نماید. از اهداف کاردرمانی می توان به تسهیل مهارت های اجرایی درانجام تکالیف روزمره و سازگاری با محیط اشاره کرد.

کاردرمانی بر مبنای دانش پایه ای از علم پزشکی، علوم اعصاب، حرکت، آنالیز فعالیت، و به کارگیری روش ها و تکنیک های منحصر به فرد کاردرمانی مراجع محور به بهبود مهارت های شناختی- ادارکی، حرکتی، روانی اجتماعی افراد با هر گونه ناتوانی کمک می کند. از این رو می توان گفت مراجعین کاردرمانی حیطه های سنی مختلف از نوزادان، کودکان و…تا سالمندان با اختلالات متفاوت را ممکن است شامل شود. کاردرمانی در حوزه های اختلالات تکاملی کودکان ( نظیر فلج مغزی، تأخیر حرکتی، اوتیسم، بیش فعالی، اختلالات یادگیری دیستروفی دوشن، و ...)، اختلالات جسمی بزرگسالان (انجام مداخلات درمانی در بزرگسالان مبتلا به ضایعات نخاعی، آسیب های ارتوپدی، و بیماری های نولوروژیک و...)، و اختلالات و آسیب های روانی اجتماعی بزرگسالان (اختلالات اضطرابی، روان پریشی، خلقی و ...) خدمت رسانی می کند.

محیط های عمل کاردرمانی شامل بیمارستان ها، مراکز جامع توانبخشی، مراکز توانبخشی حرفه ای، مراکز نگهداری معلولین و کلینیک های کاردرمانی می باشد. ارزیابی و مداخله در حیطه های آموزش و تحصیل، شغل، اوقات فراغت که از ویژگی های منحصر به فرد کاردرمانی می باشد، به هرچه بیشتر توانمند شدن فرد کمک می کند.

گروه کاردرمانی دانشگاه علوم پزشکی سمنان از سال 1387 در مقطع کارشناسی دانشجو می پذیرد.