گفتاردرمانی(Speech Therapy) یا آسیب‌شناسی گفتار و زبان (Speech and Language Pathology) یکی از رشته های مستقل علوم توانبخشی است که به بررسی ماهیت انواع اختلالات گفتار، زبان، صدا و بلع و نیز روشهای ارزیابی، تشخیص و درمان این اختلالات از تولد تا سالمندی می‌پردازد.

انسان موجودی اجتماعی است که نیازمند برقراری ارتباط موثر با دیگران می باشد و یکی از ابزارهای منحصر به فرد انسان ها برای برقراری ارتباط، سیستم گفتار وزبان می باشد؛ که این سیستم از بدو تولد و یا حتی قبل از آن در دوران جنینی همزمان با رشد سایر سیستم های انسان شروع به رشد و تکامل می کند. اگر به هر علتی این روند رشد مختل شود و یا بعد از تکامل دچار اختلال شود منجر به بروز اختلالات گفتار، زبان، صدا و بلع در انسان می شود.

دانشجویان رشته گفتار درمانی در طول دوران تحصیل خود علوم پایه پزشکی شامل آناتومی و فیزیولوژی، بافت شناسی،آسیب شناسی، نورو آناتومی و نوروفیزیولوژی، ژنتیک، فیزیک صوت، روانشناسی رشد و یادگیری، زباشناسی و آواشناسی را با تاکید بر سیستم گفتار، زبان، صدا و بلع می گذرانند و بعد دروس مربوط به بیماری شناسی های اختلالات مختلف گفتار، زبان، صدا و بلع شامل؛ بیماری های مغز واعصاب، گوش و حلق و بینی، روانپزشکی کودک و نوجوان، بیماری شناسی و ارزیابی و درمان اختلالات تکاملی زبان، اختلالات تولید صداهای گفتاری، اختلالات صوت و تشدید، ناروانی های گفتار مثل لکنت،آفازی و بلع را می گذرانند و بعد از آن هم به مدت شش ترم تحصیلی واحدهای مختلف بالینی را در بیمارستان ها و کلینیک های توانبخشی تحت نظر اساتید می گذرانند و در ترم آخر هم با ارائه یک پروژه تحقیقاتی به عنوان کارشناس گفتار درمانی فارغ التحصیل می شوند. همچنین امکان ادامه تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد و دکتری تخصصی(PhD) گفتاردرمانی در داخل کشور وجود دارد.

اگرچه تاریخ گفتاردرمانی را به پیش از سال ۱۹۰۰ نسبت می دهند، ولی میتوان گفت کارهای علمی و آکادمیک و نیز کار گفتاردرمانی به صورت حرفه ای ردپایی در قرن بیستم دارد. از حدود سال ۱۹۱۰ در کشور آمریکا مراکز گفتاردرمانی تشکیل شدند و در حدود ۱۹۲۵ اولین دانشجوی دکترای گفتاردرمانی از دانشگاه آیوا فارغ التحصیل شد. کالج استرالیایی گفتار درمانی نیز در ۱۹۴۹ تشکیل گردید. حدود یک دهه بعد یعنی ۱۹۵۸ در دانشگاه تورنتوی کانادا رشته گفتاردرمانی تاسیس شد. در واقع بروز جنگ جهانی دوم و مصدومان جنگی ابتلا به آسیب های گفتار و زبان، ضرورت وجود روش های تشخیص و درمان اختلالات گفتار و زبان را دو چندان کرد. در ایران ازسال ۱۳۵۲ هجری شمسی رشته گفتاردرمانی تشکیل شد و نهایتا به دانشگاه علوم پزشکی ایران واگذار گردید، بدین ترتیب اولین دانشگاهی که کارشناسی گفتاردرمانی را تاسیس کرد دانشگاه علوم پزشکی ایران بود. در ابتدا این رشته توسط اساتید خارجی تدریس می شد ولی رفته رفته با فارغ التحصیل شدن دانش آموختگان ایرانی، اساتید ایرانی به تدریس و مدیریت این رشته در کشور پرداختند. پس از آن در سال ۱۳۷۱ هجری شمسی دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی به صورت هم زمان مقاطع کارشناسی و کارشناسی ارشد گفتاردرمانی را راه اندازی کرد و در همان سال دانشگاه علوم پزشکی ایران نیز مقطع کارشناسی ارشد را تشکیل داد. در سال ۱۳۸۵ اولین دوره دکتری تخصصی (Ph.D) رشته گفتار درمانی به پذیرش دانشجو اقدام کرد. در حال حاضر در کشور مجموعا سیزده دانشگاه (دانشگاه های علوم پزشکی ایران، تهران، اصفهان، مشهد، سمنان، تبریز، بابل، زاهدان، شیراز، همدان، اراک، جندی شاپور اهواز و نیزدانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی) دارای مقطع کارشناسی، هفت دانشگاه (دانشگاه های علوم پزشکی ایران، تهران، اصفهان، جندی شاپور اهواز، مشهد، سمنان و دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی) دارای مقطع کارشناسی ارشد و چهار دانشگاه (دانشگاه های علوم پزشکی ایران، تهران، جندی شاپور اهواز و دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی) دارای مقطع دکتری تخصصی (Ph.D) گفتار درمانی هستند.گروه آموزشی گفتار درمانی دانشگاه علوم پزشکی سمنان از سال 1372 با پذیرش دانشجو در مقطع کارشناسی شروع به کار نموده است و در سال 1398 نیز اولین دوره دانشجویان کارشناسی ارشد در این دانشگاه پذیرش شدند.


 آزمایشگاه های تخصصی 

آزمایشگاه بررسی عملکرد حنجره مجهز به دستگاه Laryngostroboscopy

آزمایشگاه زبان و شناخت مجهز به دستگاه ERP

آزمایشگاه آنالیز صدا مجهز به اتاقک آکوستیک، میکروفون های تخصصی و استاندارد ضبط صدا، کامپیوتر و نرم افزارهای Dr.Speech ،  Praatو Nasometer

آزمایشگاه رشد گفتار و زبان کودک مجهز دستگاه های ضبط ویدئویی، ضبط صوتی و همچنین دارای تجهیزات ارزیابی، درمان و پژوهش در زمینه رشد گفتار و زبان کودک

آزمایشگاه نوروفیدبک و بیوفیدبک مجهز به دستگاه های Bioline, Neuroflex, Myoflex

آزمایشگاه تحریک الکتریکی مغز مجهز به دستگاه tDCS


اهداف گروه

توسعه کمی و کیفی آموزش در مقاطع مختلف کارشناسی و کارشناسی ارشد

توسعه کمی و کیفی تحقیقات پایه ای و کاربردی

جذب اعضای هیات علمی توانمند

ارتقا جایگاه گروه آموزشی گفتاردرمانی دانشگاه در بین گروه های آموزشی سراسر کشور از لحاظ آموزشی، پژوهشی و بالینی


 

چشم انداز

قرار گرفتن در بین سه گروه اول آموزشی گفتاردرمانی دانشگاه های تیپ 2

قرار گرفتن در بین 5 گروه آموزشی برتر گفتاردرمانی ایران از لحاظ پژوهشی

تاسیس مقطع دکترای (Phd) گفتاردرمانی